شب بارونی

امشب ی خلسه رو تجربه کردم که ارامشش تو وجودم هنوز هست خیلی بهش احتیاج داشتم کام از لب یار گرفتن وبی ذهن شدم تمامه وجودم که وجودش قسمتی ازمن شده. گریه تو شب بارونی حرف زدن با اون که رازتو میدونه .امشب ابتدا همون خیابونم که انتهاش به اون میرسه فقط من واون خیابون میدونیم تکیه به کوهی کردم که اغوشش واسم بهترین جای دنیاست .جایگزینی واسش نیست صدای بادم اونو به یادم میاره دیگه نگرانش نیستم عشقی رو تجربه کردم که خاموشی نداره ملایم ملایم شعله ور شده وروشن میمونه .شب پاییزی